Atelier Elisabeth

Iconen atelier



Over Elisabeth

Elisabeth Schreuder

De reis van het iconen schilderen

In 2004 zette ik eigenlijk ‘bij toeval’ mijn eerste stappen op de weg van iconen. Ik wist er niets vanaf en kon niet vermoeden waar het toe zou leiden. In de loop der jaren zijn iconen, en alle rituelen die bij het schilderen horen, veel voor mij gaan betekenen.

Het lag niet voor de hand dat ik iconen zou gaan schilderen. Het protestantse milieu waar ik in opgroeide, had weinig met rituelen en heiligen. Er werd in de kerk van mijn jeugd met een zekere laatdunkendheid over het rooms-katholicisme gesproken. Dat wekte mijn interesse. Ik verdiepte mij erin en ontdekte de kracht van rituelen en de mystieke kant van het Christendom. Mijn belangstelling voor Griekenland voerde mij naar Amsterdam waar ik in die tijd op de Volksuniversiteit de Griekse taal leerde. Toen daar op het prikbord een cursus iconen schilderen werd aangekondigd, dacht ik: ‘Waarom ook niet?’ Zo ben ik in januari 2004 begonnen bij Jan Verdonk.

Een zoektocht tussen technieken

Omdat de techniek van de Griekse methode niet zo bij mij paste, ben ik gaan zoeken naar een andere methode. Niet echt wetend naar wát eigenlijk kwam ik via-via bij Vera Eikon waar ik als beginner in ‘goede handen’ kwam bij Mona Winter. Nog steeds denk ik met warme gevoelens aan Mona. Zij heeft een stevige, technische basis gelegd, mij liefdevol onderwezen en zelfvertrouwen gegeven. De zoektocht ging echter verder en bracht mij bij Pater Makarios, Grieks orthodox priester en iconenschilder van de Agia Annakerk in Corinthe in Griekenland. Wat ik van hem heb geleerd is vooral relativeren: “Mijn kinderen…” met deze woorden begon hij de lessen altijd: “Iconen schilderen is aanpakken, op God vertrouwen, hard werken en doorzetten. Bid en begin. Bid om je te verbinden met de Eeuwige, begeef je in de geestelijke wereld zonder zweverig te worden, dus blijf tegelijkertijd met je beide benen op de grond! Houd moed, houd je hoofd en je verstand erbij en hou vol”. Maar ook na zijn lessen bleef ik zoeken.

In 2007 werd ik naar het atelier van Elisabeth Tangel geleid. Daar kwamen de iconen dichter bij mijn hart en vond er een verandering plaats. Elisabeth zei altijd: “Jullie denken dat je een icoon uitzoekt om te schilderen, maar zo is het niet! De icoon zoekt jou uit, om door jóuw hand geschilderd te worden!” En kijk, dát was waar ik naar op zoek was; zoeken om gevonden worden.

Toen het voor Elisabeth Tangel tijd werd om te stoppen met les geven, ben ik bij Silouan Medema terecht gekomen. Hier vervolg ik mijn weg met iconen, zowel spiritueel als technisch. Silouan schildert en geeft les in de Byzantijnse traditie en gebruikt de Prosopon techniek en die combinatie voelt goed. Sinds een jaar schilder ik iconen in opdracht en zo heeft mijn pelgrimage een vorm gekregen die helemaal bij mij past.